Δευτέρα, 15 Ιουνίου 2015

Παναιτωλικό Όρος. Ο άγνωστος ορεινός όγκος της Αιτωλίας

νομος αιτωλοακαρνανιας βουνα στερεα ελλαδα
   
   Το Παναιτωλικό είναι το ψηλότερο βουνό του νομού Αιτωλοακαρνανίας και αποτελεί τμήμα της «ραχοκοκαλιάς» της Ελλάδας, της Πίνδου. Πρόκειται για μια εκτενή οροσειρά (μήκους 35 χλμ. περίπου) και σύνολο πολλών κορυφών που ξεκινούν από την τεχνητή λίμνη Κρεμαστών και καταλήγουν στη λίμνη Τριχωνίδα και την Ευηνολίμνη. 


   Εκτείνεται κατά μήκος των συνόρων των νομών Αιτωλοακαρνανίας και Ευρυτανίας και ως εκ τούτου το περισσότερο μέρος του ανήκει και στους δύο νομούς,  εκτός από το νοτιοδυτικό συγκρότημα που ανήκει καθαρά στο νομό Αιτωλοακαρνανίας (εκεί βρίσκεται η ψηλότερη κορυφή, ο Κατελάνος, με υψόμετρο 1.924 μέτρα).

   Είναι κατάφυτο από απέραντα ελατοδάση που φτάνουν ως τα 1.500-1.600 μέτρα, αφήνοντας από 'κει και πάνω μια στενή ζώνη με θαμνώδη και ποώδη βλάστηση (η λεγόμενη αλπική). Από τις πλαγιές του πηγάζουν άφθονα νερά και δημιουργούνται αρκετά ποτάμια όπως η Ερμίτσα, ο Ζέρβας, το Χουνόρεμα, το Κορικιστιανόρεμα και οι παραπόταμοι του Ευήνου Φιδάκια και Γιδομανδρίτης. Από το Παναιτωλικό επίσης τροφοδοτούνται οι ποταμοί Κρικελλοπόταμος και Τρικεριώτης, οι οποίοι το χωρίζουν από τα ευρυτανικά βουνά Καλιακούδα και Χελιδόνα αντίστοιχα.

   Αν και μέτριου υψομέτρου, οι δεκάδες, αλλεπάλληλες -άλλοτε μυτερές και άλλοτε ομαλές- κορυφές του, είναι που του προσδίδουν μια μοναδική και άγρια ομορφιά. Η θέα που μπορεί κανείς να απολαύσει αν βρεθεί σε κάποια από τις πολλές κορυφές του είναι εκπληκτική αφού υπό κατάλληλες συνθήκες είναι ορατός ακόμα και ο Όλυμπος!


Κυριότερες κορυφές του Παναιτωλικού όρους:

               Δυτικό Παναιτωλικο:                                          Ανατολικό Παναιτωλικό:

         Τσόκα                1.662m                                     Αραποκέφαλα      1.603 και 1.608m
         Μεγάλη Ράχη       1.487m                                   Τούμπα                1.680m
         Παλούκι              1.605m                                    Ξεροβούνι            1.660m
         Πετρωτό ή Σπιρξ  1.445m                                   Τριανταφυλλιά     1.817m
         Κούτουπας          1.795m                                    Χαλίκι                 1.654m
         Τσούκα               1.365m                                   Πλατανάκι           1.777 και 1.768m
         Καταβόθρα          1.752m                                   Τσιμπλοβούνι       1.680m
         Κοφτερό             1.605m                                    Ορσί                   1.584 και 1.599m
         Τσίνα                 1.715m                                    Άννινος               1.702m
         Σουφλιά              1.639m
         Κόκα                  1.691m

*Κάνοντας κλικ στις ονομασίες μπορείτε να δείτε ενδεικτικές φωτογραφίες των κορυφών.


   Εκτός από τις παραπάνω κορυφές, στο σύμπλεγμα του Παναιτωλικού Όρους ανήκουν και αρκετές ακόμη, μικρότερης έκτασης ή υψομέτρου, που όμως αξίζει να αναφερθούν, αφού αποτελούν οπωσδήποτε μέρος αυτού του δαιδαλώδους ορεινού συγκροτήματος. Αυτές οι κορυφές είναι: το Στενό (1.466μ.), τα Κλειδιά (1.346μ.), η Κορομηλιά (1.463μ.), το Μαυρομίχαλο (1.405μ.), το Μαλοβούνι με ψηλότερη κορυφή τον Μύτικα (1.501μ.), το Μεσοβούνι (1.413μ.), η Επάνω Κορυφή (1.310μ.), το Κουκουρεχόπουλο (1.656μ.), ο Στέγκος (1.625μ.), οι Γούρνες (1.570μ.), η Καραπιπέρη (1.345μ.), η Λιάκουρα (1.308μ.), ο Άγιος Τρύφων (1.127μ.) και το Μαλοβούνι Αλιμπίστας (1.067 και 1.132μ.).


παναιτωλικο ορος χαρτης
Αναλυτικός χάρτης των κυριότερων κορυφών του Παναιτωλικού όρους. Η εκτεταμένη αυτή οροσειρά, περικυκλώνει τα βουνά Χελιδόνα και Καλιακούδα από τα δυτικά, νοτιοδυτικά και νότια, δημιουργώντας τα φυσικά σύνορα Ευρυτανίας - Αιτωλοακαρνανίας.



   Το Παναιτωλικό δεν είναι φημισμένο βουνό και αυτό ίσως οφείλεται στο γεγονός ότι το υψόμετρό του είναι κάτω των 2.000 μέτρων. Ειδικά ο ανατολικός κλάδος (Τριανταφυλλιά, Κουκουρέχι, Πλατανάκι, Τσιμπλοβούνι, Άννινος), παρά την εξαιρετικά άγρια ομορφιά του, είναι γνωστός μόνο στους ελάχιστους κατοίκους των γύρω χωριών και σε μειοψηφία ορειβατών που τον επισκέπτονται.

  Η εντυπωσιακή κορυφή Κουκουρέχι, που με την τραχιά κορυφογραμμή της ενώνεται με το Πλατανάκι, καταλήγει βόρεια στο φαράγγι Πανταβρέχει (το μόνο γνωστό αξιοθέατο της περιοχής) και νότια στο Τσιμπλοβούνι, το Ορσί και τον Άννινο, μια κορυφή που φαίνεται εξαιρετικά επιβλητική όταν την αντικρίζεις φτάνοντας στην Κόνισκα.

   Να 'ταν μόνο τα βουνά που είναι ξεχασμένα και άγνωστα...την ίδια μοίρα έχουν και τα χωριά αυτής της περιοχής (Λαδικού, Νεροσύρτης, Αργυρό Πηγάδι, Αμβρακιά, Αμπέλια, Άγιος Θεόδωρος, Κοκκινόβρυση, Αμπέλια κ.α.) των οποίων οι κάτοικοι μάχονται όταν πρόκειται να επικοινωνήσουν με τον υπόλοιπο κόσμο εξαιτίας του οδικού δικτύου που αν τύχει και κλείσει λόγω κατολίσθησης (φαινόμενο συχνό), θα χρειαστούν μήνες για να αποκατασταθεί. Δεν είναι εύκολη η ζωή σε τέτοιες περιοχές, είναι όμως απλή και αληθινή γιατί εκεί κρύβεται η πραγματική ομορφιά: στη φύση, μέσα στα έλατα, κάτω απ' τις περήφανες βουνοκορφές κι ανάμεσα σε τρεχούμενα νερά.


Πλατανάκι και Κουκουρέχι.

Το εκπληκτικό Κουκουρέχι με τις κορυφές Στέγκος και Κουκουρεχόπουλο δεξιά κι αριστερά.


   Στα βόρεια, αξιοσημείωτες είναι οι επίσης οξείες κορυφές Κούτουπας (ή Κούτπας) και Νεραϊδοβούνι που εντυπωσιάζουν με την ομοιότητά τους. Ανάμεσα στις άγριες πλαγιές τους είναι φωλιασμένο το ερειπωμένο πλέον Σταυροχώρι (Δοβίτσινο), το χωριό της Ευρυτανίας που έχει οδική πρόσβαση μόνο από τη μεριά της Αιτωλοακαρνανίας. Στο διάσελο των δύο κορυφών και σε υψόμετρο 1.400μ. βρίσκεται ο παραθεριστικός οικισμός του Κυνηγού (στ' Κυνγού).

Κούτουπας και Νεραϊδοβούνι βορειοδυτικά.

νεραϊδοβούνι νεραιδοβουνι νεραϊδοβουνι παναιτωλικου παναιτωλικο ορος κουτπας κουτουπας κούτουπας κούτπας
Νεραϊδοβούνι και Κούτουπας νοτιοανατολικά.


  Λίγο πιο νότια, κάτω από την κορυφή Κέδρος και σε υψόμετρο 1.400 μέτρων, βρίσκεται ο παραθεριστικός οικισμός Αρέντα ή Δροσοπηγή, ένα από τα ψηλότερα χωριά της Ελλάδας που κατά τους θερινούς μήνες σφύζει από ζωή.

Καλοκαίρι στην Αρέντα. Στο βάθος οι πανέμορφες κορυφές του Νεραϊδοβουνίου.

Η Αρέντα χιονισμένη.


    Στην καθαρά Αιτωλική γη δεσπόζει ο Κατελάνος, η ψηλότερη κορυφή του Παναιτωλικού που στέκει βορειοανατολικά της πόλης του Αγρινίου. Περιτριγυρισμένος από πολλές κορυφές, αποτελεί το πιο ογκώδες ορεινό συγκρότημα του νομού. Δίκαια ονομάζεται Παναιτωλικό αφού είναι δυνατό να το διακρίνει κανείς και από τον απέραντο κάμπο στις εκβολές του Αχελώου. Οι Αιτωλοακαρνάνες συχνά το αποκαλούν και Κυρα-Βγένα.

Γενική άποψη του Παναιτωλικού Όρους από το Αγρίνιο.

κατελανος παναιτωλικου βουνο παναιτωλικο ορος
Κοντινή ματιά στον Κατελάνο. Η δυτική του πλευρά έχει έντονο ανάγλυφο, χαράδρες και λούκια, τα οποία ενώνονται και πιο κάτω σχηματίζουν το Ζελιχόρεμα.

κατελάνος παναιτωλικό όρος χιονούρες
Κατελάνος, λίγο πιο έξω από το Αγρίνιο.

κατελάνος παναιτωλικό όρος
Η βόρεια πλευρά του Κατελάνου.


  To Παναιτωλικό δεν διαθέτει ούτε χιονοδρομικά, ούτε πασίγνωστα χωριά και πολυσύχναστους προορισμούς. Διατηρεί την παρθένα και άγρια ομορφιά του για όσους θέλουν πραγματικά να την απολαύσουν και ίσως είναι καλύτερα έτσι. Ως άπληστοι εκμεταλλευτές του οτιδήποτε μπορεί να προσφέρει κέρδος, δεν σεβόμαστε ό,τι μας έχει δοθεί έτσι όπως είναι.

   Πολλά είναι τα βουνά που έχουν λεηλατηθεί από τα αιολικά πάρκα της δήθεν πράσινης ανάπτυξης και από χιονοδρομικά κέντρα που αλλοιώνουν τη φυσική ομορφιά και την ορειβατική αξία...πώς σας φαίνεται η εικόνα ενός ασφαλτοστρωμένου δρόμου που φτάνει σχεδόν ως την κορυφή, με σύγχρονες εγκαταστάσεις στις γύρω πλαγιές για την εξυπηρέτηση των πελατών που δε θέλουν να περπατήσουν αλλά να ανέβουν άνετα με το αυτοκίνητό τους το βουνό; Ίσως φαίνεται υπερβολική η άποψή μας σε κάποιους, αλλά επίσης υπερβολική φαίνεται και σ' εμάς η εικόνα που περιγράφηκε παραπάνω.

   Ελπίζουμε το Παναιτωλικό να παραμείνει παρθένο και να συνεχίζει να θαυμάζεται η διαχρονική ομορφιά του από εκείνους που πραγματικά σέβονται και αγαπούν τη φύση όπως είναι.


Η ομάδα «Κατελάνος & Περίχωρα»


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου