Παρασκευή, 2 Σεπτεμβρίου 2016

Ανάβαση στο Νεραϊδοβούνι Παναιτωλικού

    Το Νεραϊδοβούνι είναι μια από τις ομορφότερες κορυφές του Παναιτωλικού όρους, κι αυτό οφείλεται στο μοναδικό του ανάγλυφο, που μαγνητίζει το βλέμμα καθώς το αντικρίζει κανείς από τον βορρά ή το νότο. Βρίσκεται στον δυτικό κλάδο της οροσειράς, πάνω από τα ευρυτανικά χωριά Σταυροχώρι και Καταβόθρα.

    Χαρακτηριστικό του βουνού είναι οι παράλληλες κόψεις μήκους 3χλμ. περίπου η κάθε μία, που με κατεύθυνση από δυτικά προς ανατολικά και μιμούμενες η μία την άλλη, σχηματίζουν μια ομάδα πανομοιότυπων κορυφών, με την ψηλότερη να φτάνει τα 1.781 μέτρα υψόμετρο. (Δείτε δορυφορική φωτογραφία εδώ). 

   Με αφετηρία τον οικισμό του Κυνηγού και από το πρανές του δρόμου για Σταυροχώρι, ανηφορίσαμε στην ομαλή ράχη που μας έβγαλε στη βάση της δυτικής κορυφής, όπου βρίσκονται μια δεξαμενή και μια βρύση. Στη συνέχεια κατευθυνθήκαμε ανατολικά, ανεβοκατεβαίνοντας τις μικρότερες κορυφές και φτάνοντας στην κύρια κορυφή δυόμιση ώρες μετά την εκκίνηση. Η κατάβαση έγινε από τα λούκια της βόρειας πλευράς του βουνού, που μας οδήγησαν ξανά στον δρόμο για Κυνηγού.


Από Κυνηγού προς Νεραϊδοβούνι...στο βάθος οι κορυφές που θα ανεβούμε.

Έχοντας αφήσει το δρόμο και ανηφορίζοντας για τη βρύση.

Αριστερά μας η δυτική κορυφή (1.761μ.).

Ο μπάρμπα-Κώστας με το κοπάδι του...αν βρεθείτε σ' αυτά τα μέρη, σίγουρα θα τον συναντήσετε.

Η δεξαμενή και αριστερά η βρύση που συναντάμε στις παρυφές της δυτικής κορυφής.

Ανεβαίνοντας την δυτική κορυφή. Νοτιοδυτικά βλέπουμε τα εκτεταμένα και ομαλά λιβάδια του βουνού που οδηγούν στην κορυφή του Κέδρου (τέρμα αριστερά).

Το Πεντάκορφο (Αράχωβα) Αιτωλοακαρνανίας.

Η δυτική και η κύρια κορυφή του Νεραϊδοβουνίου. Στο βάθος το Βελούχι.

Στην δυτική κορυφή του βουνού (1.761μ.) με το πεσμένο τριγωνομετρικό.

Κοιτώντας ανατολικά, την συνέχεια της πορείας μας και την κορυφή.

Η νότια κόψη της κύριας κορυφής, μήκους 1,6χλμ. περίπου.

Καταβόθρα Ευρυτανίας. Διακρίνονται ο ναός του Αγίου Γεωργίου (κάτω) και ο συνοικισμός «Γκριζοστρεμμεναίικα» (απέναντι) .

Τα λούκια της βόρειας πλευράς και πάνω η κορυφή Πετρωτό ή Σπίρξ (1.445μ.).
(Προέλευση ονομασίας Σπίρξ: στους πύργους, στ'ς πύργ'ς, στ'ς πύρκ'ς, σπίρξ)

Στην προ-κορυφή κοιτάζοντας την κύρια κορυφή του βουνού...
(δείτε το σημείο φωτογράφησης εδώ

Η τελική ανάβαση γίνεται με αρκετή κλίση.

Στην κορυφή του Νεραϊδοβουνίου (1.781μ.) με τον τεράστιο πέτρινο κούκο.

Η δυτική κορυφή του βουνού (1.761μ.).

Ο Άη Λιας (1.602μ.) και κάτω δεξιά ο οικισμός Κυνηγού Ευρυτανίας.

Κυνηγού Ευρυτανίας (1.400μ.)

Κοιτάζοντας βόρεια, την άγρια και σχεδόν απάτητη περιοχή που εκτείνεται ανατολικά του Κούτουπα.

Η εντυπωσιακή πυραμίδα του Κούτπα (1.795μ.)...στο βάθος δεξιά η Καλάνα Βάλτου (1.463μ.).

Η τραχιά κορυφογραμμή που συνεχίζει από Κούτπα προς Παλούκι και στο βάθος η τεχνητή λίμνη Κρεμαστών και η γέφυρα Τατάρνας.

Κάτω δεξιά, το ερειπωμένο Σταυροχώρι, φωλιασμένο ανάμεσα στις κόψεις των κορυφών Παλούκι (1.605μ.) και Πετρωτό (1.445μ.).

Οι βορειότερες κορυφές του Παναιτωλικού όρους: Παλούκι (1.605μ.), Πετρωτό (1.445μ.), Τσόκα (1.662μ.) και Μεγάλη Ράχη (1.487μ.). Στο βάθος, δυτικά και ανατολικά Άγραφα.

Γενική άποψη της περιοχής του Σταυροχωρίου.

Ο δρόμος για Σταυροχώρι, κουβαριασμένος στις παρυφές της κορυφής.

Σταυροχώρι (Δοβίτσινο). Οι εκτεταμένες κατολισθήσεις των τελευταίων ετών (αριστερά) αποτέλεσαν τον επίλογο της ιστορίας αυτού απομονωμένου χωριού της Ευρυτανίας...κάτω διακρίνεται το δημοτικό σχολείο.

O Άγιος Νικόλαος και δεξιά το μονοπάτι για Σαρκίνη Ευρυτανίας.

Θέα προς τα ανατολικά.

Βελούχι ή Τυμφρηστός (2.313μ.) και μπροστά η Τέμπλα (1.700μ.) της Χελιδόνας.

Χελιδόνα (1.974μ.)

Καλιακούδα (2.099μ.)

Ανθρώπινες πινελιές μέσα στην άγρια ευρυτανική γη...δεξιά διακρίνεται η Βελωτά και ακριβώς πίσω η Χελιδόνα (Λάστοβο) Ευρυτανίας.

Τα Εσωχώρια Ευρυτανίας και κάτω ο Προφήτης Ηλίας της Καταβόθρας (Κορίκιστα).

Η συνέχεια του Παναιτωλικού όρους προς τον νότο...Τσίνα (1.715μ.), Καταβόθρα (1.752μ.), Κοφτερό (1.605μ.), Κρημνίτσα (1.816μ.), Κατελάνος (1.924μ.), Γερακούλα( 1.644μ.), Ζυγός (1.722μ.), Κόκα (1.691μ.)...κάτω από την Τσίνα διακρίνονται οι κτηνοτροφικοί οικισμοί Τρικουκιά και Τρόχαλος Ευρυτανίας.

Ανατολικό Παναιτωλικό: Πλατανάκι (1.777μ.), Κουκουρέχι (1.746μ.) και πολλές ανώνυμες κορυφές ανάμεσά τους...στο βάθος δεξιά η Τσεκούρα ορεινής Ναυπακτίας (1.732μ.).

Κατάβαση από την βόρεια πλευρά της κορυφής...στόχος μας ο δρόμος στο κέντρο της φωτογραφίας.

Ακολουθώντας το λούκι.


Καθώς κατεβαίνουμε βλέπουμε καλύτερα τη γνώριμη βόρεια πλευρά του Νεραϊδοβουνίου με τα χαρακτηριστικά, μοναχικά έλατα.

νεραϊδοβούνι έλατα

Έχοντας βγει στον δρόμο για τον οικισμό του Κυνηγού.

Η πλαγιά απ' όπου κατεβήκαμε και η κορυφή του Νεραϊδοβουνίου...

Δείτε πληροφορίες για τη διαδρομή εδώ


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου